Rebeka Uberak eta Patxi Zabaletak Berrian argitaratutako iritzi artikuloa

Hainbatetan entzun izan dugu historia errepikatzen dela, gizateriaren historia eta eboluzioa ziklikoa dela. Baita politikoa eta ekonomikoa ere, bere zentzurik zabalenean. Eta bere horretan, atzera begira jartzen bagara, ezin uka, diferentziak diferentzia, gaur egungo egoera politikoak Espainiako estatu mailan eta Euskal Herrian baduela antzekotasuna 70eko hamarkadan bizi izan zenarekin.

Jarraitu irakurtzen

Joan den astean sinatu da Vienan Iranen eta Mendebaldeko potentzien arteko (Iranen eta EEBBen arteko erran nahi baita) hitzarmena Iranen aldetik arma atomikoen produkzioa etetzeko. Mendebaldeko potentzien aldetik bukatutzat ematen da Iranen kontra aspalditik ezarria zuten boikot komertziala, petrolioaren inportazioari dagokionean bereziki. Bukaera ematen zaio horrela aspalditik datorren konfrontazio handi bati. Urte honetan nazioarte mailan eman den albiste hoberenetariko bat da, hoberena denik ez errateagatik, horregatik deigarri egiten da Israelgo lehen ministroaren haserrea eta Saudi Arabia eta Egipto bezalako herrien hoztasuna beren erreakzio eta balorazio publikoetan. Jarrera horiek ulertzen ahal dira bakarrik adostutakoaren edukia akordio nuklear bat baino askoz gehiago bada, eta -nahiz testuan ez agertu- heiei kalte egiten dielako. Izan ere akordioak Ekialde Hurbilean eta Arabiar herrietan dauden indarren banaketan eragina du zalantzarik gabe eta beste harreman marko baterako sarbidea proposatzen duelako.

Jarraitu irakurtzen

(Artículo publicado por Patxi Zabaleta en los diarios del Grupo Noticias)

La publicación en el BOE el 25-06-2015 de la Ley 14/2015 de modificación del Convenio Económico de Navarra con el Estado está pasando casi sin pena ni gloria. Ni debate, ni análisis, ni evaluación, ni toma en consideración… Solamente las insolentes declaraciones de la actual presidenta de Madrid Cristina Cifuentes y la desafortunada respuesta del portavoz del Gobierno Vasco señor Erkoreka rompen este sonoro silencio, que empieza a vaticinar lo peor.

Jarraitu irakurtzen

Aitortu behar dut ez naizela sobera ikurriñazalea. Hain segur, ez naizelako banderazalea, ez ereserkizalea, ezta, oro har, ikurzalea ere. Euskaldun eta euskal herritar sentitzen naiz haur bat bere amarekin euskaraz egiten edo gazte kuadrila bat heien artean euskaraz mintzatzen ikusten ditudanean, mila aldiz gehiago banderarik, armarririk edo beste motako edozein ikurrik ikusten dudanean baino. Baina ezin naiz aparte gelditu azken urteotan ikurriñak Nafarroan jaso duen bazterketa politikotik. Toki askotan gertatu da hori, baina Sanferminetako txupinazoan bereziki. Nafar espainolismoaren errepresio zentzugabe eta zakarrak kolpeak, isunak, epaiketak eta kartzela ere oparitu dizkie hainbat hiritarrei ikurriña erakusteko ahalegina egite hutsagatik. Ikurriña adierazpen askatasunaren ikur bat bihurtu arte (metaikur bat beraz) Sanferminetan.

Jarraitu irakurtzen

Hauteskunde ondorengo lehen egun hauetan bereziki deigarri egiten ari zaizkit boterea galduko duen UPNko burukideen adierazpen mingarriak. Maiatzaren 24ko gauean irribarrea mantentzeko ahalegina egin bazuten ere, ondoren eman dituzten prentsaurrekoetan keinu latzak erakusten ari dira bisaian, barrenetik erretzen dien mina ezkutatu ezinik. Are gogorragoak, hala ere, keinuekin batera jaurtikitzen dituzten eleak: “anabasa heldu da gure etxera”, eta horrekin batera “EH Bilduren terrorea”. Duela lau urtetik franko aldatu den gatazka egoerak lehengoetan jarraituko lukeela transmititu nahi dute, jendeak dagoeneko beste garai batean bizi nahi duela konturatu gabe. Esaldi bera behin eta berriz errepikatzen zuten panpina zaharkituen antza dute, lekuz kanpo, alegia

 

Jarraitu irakurtzen